Zeer geslaagd kooruitje Vocalis zondag 1 september naar De Lier

Waar in 2018 b.g.v. het 25-jarig koorjubileum leden van Vocalis en ook de ‘kouwe kant’ van 7 t/m 10 september een muzikale trip beleefden naar Trier, bleef men voor dit jaar wat dichter bij huis. De Lier in de gemeente Westland was nu ‘the place to be’. Vooraf was er contact gelegd met de parochiekern van H.H. Martelaren van Gorcum in dat dorp. Met tien andere kernen maakt men daar deel uit van de parochiefederatie Sint Franciscus (tussen duin en tuin). En zondag 1 september kon Vocalis al om 9.00 uur aan de bak in de viering die door verrassend veel kerkgangers werd bezocht. Bij het weekendthema ‘Doe maar gewoon’ voelde Vocalis zich meer dan thuis.

Pastoor Steenvoorden ontving ons met een hartelijk woord van welkom en legde direct de lijnen tussen Katwijk en het Westland duidelijk neer met het benoemen van de pastores Jan van Mastwijk, Hans Ammerlaan en Michel Hagen. Hun parochiekern in De Lier viert dit jaar haar 90-jarig jubileum en een eer om daar o.l.v. dirigent / pianist Niek van der Meij (dirigent Aldert Prast moest Max Verstappen in Spa in de gaten houden) te mogen zingen met ook ruimte voor een heerlijke toegift welke werd gevolgd door een klaterend applaus. Op de eerste bank gadegeslagen door vijf supporters van de kouwe kant, waar enkelen zichtbaar de laatste zaterdag van het Kattuk Binse Najaarsfeest nog geestelijk en lichamelijk aan het verwerken waren. Blij werden we zeker van het kistje originele Westlandse witte en blauwe druiven dat na afloop door de voorganger werd aangeboden. En die vruchten hebben de maandag 2 september echt niet meer mogen beleven. Een 63 minuten na het eerste belsignaal konden we al aan de koffie, het kan dus zeker wel in die tijd! En dat waren nog een kopjes zeg, schitterend ‘tante Anna-servies’!

Na afloop waren er in de kerk mooie momenten van kennismaking en waarderende woorden voor onze muzikale inbreng. Verrassend om te zien dat in deze kerk alle banken waren verwijderd en plaats hadden gemaakt voor losse stoelen. En op de plek van de vroegere zijbeuk was een schitterende jaarrond tentoonstelling van 90 jaar parochiekern opgesteld met ook nog een beameropstelling. Na de onvermijdelijke groepsfoto voor de kerk, worden we nu toch echt niet ouder, uitgezwaaid door parochianen vertrokken we naar ‘De Tuinderij’ aan de buitenkant in de polder van De Lier.

In dit gave evenementenoord, deels gebouwd in oude tuinderskassen en compleet ingericht in de stijl van de jaren vijftig en zestig met ruimschoots aandacht voor het rijke Westlandse tuindersleven, werden we in huiskamer ‘De Eenruiter’ (met Perzische tapijtjes op tafel) onthaald op koffie plus. En met een lekker zonnetje was het ook heerlijk vertoeven buiten op het dijkgras wat zeker de vergelijking met de grasmat van de Kuip kon doorstaan. Ingesmeerd met factor vijftien, het lunchpakket in de hand bestegen we om 12.30 uur de dijk om in de Westlander plaats te nemen. Deze lag duidelijk dieper dan gewoon in het boezemwater door de aanwezigheid van vele soorten vloeistoffen aan boord. Twee uur met een steeds strakker en feller schijnende zon varen over de wateren van Midden – Delfland en het Westland was een mooi rustmoment voordat we bij aankomst ook actief aan de bak konden. En natuurlijk vallen er in die omstandigheden ook (slaap)slachtoffers en de eerste en ongekroonde koning in deze was de heer H.J. uit V… maar alles mag toch op zo’n dag?

Na aankomst, en in het zonnetje te hebben genoten van een ‘bakkie pleur’ (De Lier ligt immers redelijk in de buurt van het Haagse), werd de groep in tweeën verdeeld voor de spelen ‘Levend tafelvoetbal’ (graag de bril af voor de wedstrijd) en ‘Je kan de pot op!’ (er zit geen achteruit op deze pot). Natuurlijk waren er winnaars en absoluut geen verliezers want met zo’n schitterende uitjesdag was het wij-gevoel geweldig. Natuurlijk waren er altijd teams die valser dan vals speelden om toch te kunnen winnen bij ‘Je kan de pot op!’, zeker nadat ze na het hazenslaapje in de Westlander heerlijk waren uitgerust dus ik noem geen namen, maar de jury strafte dat terecht genadeloos af bij de prijsuitreiking na het bekijken van de VAR-beelden.

Nadat de koorleden Harry en Corrien Grimbergen beloond werden met ‘De vergulde pleeborstel’ voor hun bemoeienis met en inzet voor de gevierde viering eerder die ochtend, de uitjescommissie bestaande uit Nel Hesselberth, Helma Boskamp en Paulien van Paridon door Agnes Bol van het bestuur werd bedankt voor de organisatie van deze topdag viel hen en de twee winnaars een klaterend en dankbaar applaus ten deel. En natuurlijk moet je als organisatie het laatste woord hebben en dat vond ook deze zondagmiddag plaats met de mededeling dat het koorweekend in 2020 van 18 t/m 20 september gaat naar de groepsaccommodatie Borghuis in Losser. Daar wordt dan mogelijk ook gezongen in de r.-k kerk in het nabijgelegen Nijverdal nadat bij een eerder koorweekend een paar jaar geleden bij een korenfestival in Sliedrecht er al contacten waren gelegd met het koor ‘Quo Vadis’ uit Nijverdal. Wie kent ze niet?

Gelukkig hebben we de foto’s nog, dus kijk maar in de rubriek ‘Fotogalerij’ wat voor fotomateriaal enkele koorleden van dit kooruitje hebben aangeleverd. Bekijk dan zeker de diverse fanatieke koppies bij zeker het spel ‘Je kan de pot op!’

Maar daar en zeker ook op deze gehele dag was de gulle lach ook meer dan aanwezig. Een dag met een gouden toiletpotrandje!

Gerard Bol.